Senelerdir yazıyorum

Posted: April 6, 2011 in Uncategorized

Evet ben ilkokuldan beri yazıyorum, 15 seneyi geçe bir süredir yani. Çok sevgili Mualla Atasaral sayesinde başlamışım yazmaya. Annemin rus pazarından aldığı, bir silgi darbesi yediği dakka parça pinçik olan aşırı kalitesiz rus defterlerinde başlamışım sevgili günlük muhabbetlerine. bir kaç sene istisnasız her sayfa”sevgili günlük, bugün kalktım kahvaltımı yaptım” diye başlamış. sonra ortaokula geçilmiş, ortaokulda haftalıklar biriktirilip kokulu ve kilitli bir günlüğe terfi edilmiş. Bi çocuğu platonik seviyomuşum, onunla dolup taşmış günlük. Taaaa ki sevgili annemin günlüğümü çaktırmadan okuduğunu öğrendiğim güne kadar. Ondan sonra artık plastik bir sebze dolabı olan kitaplığımın üzerinde bırakılmaktan, yastık içlerine, yatak diplerine sokularak saklanma ekşını başlamış günlüklerimde. Lise dönemine kadarda tüm günlüklerim kilitli olmuş. Hepsinin ilk sayfasında, günlüğümü alıp gizlice okumaya çalışan zat-ı muhterem e hitaben yazılmış bir iki satır var. Liseden sonra hiç kilitli günlük kullanmadım. liseden sonra hiç günümü yazmamışım, olayları yazmışım, örnek bir olay atmışım ortaya onunla ilgili kendi kendime sosyal mesaj vererekten iğneleyerekten , kimi zaman seneler sonraki Simge’ye, kimi zaman aileye kimi zamanda tanışlarıma yazmışım. üniversite döneminde (ki sene 2002’ye tekamul ediyor) okadar net bir çizgi varki çocukluk dönemi ile ergen dönemi geçiş ve bitiş arasında. Siyaset yazmışım, hakları yazmışım, terör yazmışım, arkadaşlık yazmışım, bazen iyi bazen kötü aile bağlarını yazmışım, tercihlerimi hedeflerimi, planlarımı yazmışım. Sonra planlarımın değişimini yazmışım. sonra plan yapmanın hayal kurmadan farkını idrak etmiş, ikisi arasındaki nasırlaştıran insani duyguyu yazmışım. Sonra okuduğum kitapları yazmışım. kitaplardaki kahramanları eleştirmişim. Hikaye yazmışım. evet evet gerçek bir hikaye yazmışım. Sonra başka amatör yazıları okumuş onları katmışım.dönem dönem geçmiş yazılarımda beğenmediklerimi yazmışım. aldanışlarımı ve aldatışlarımı yazmışım.

Şimdi içimde malesef ölen bir çok duygu ile yazıyorum. Çok daha mekanik. Çok daha duygusuz bir çok yazım. Duyguluları hep şifreli dosya yapmışım bilgisayarımda. bir çoğunun şifresini unuttum. açmaya çalıştım günlerce, ne programlar indirdim, ne kombinasyonlar denedim, bir çoğununkini bulamadım, bulduklarımda ise, garip oldum işte ya. hem öfkelendim, hem güldüm. Neden izin verdim dedim kendi kendime bunları nasırlaştırdığım için. Şimdi bir pompa arızasına yaklaştığım gibi yaklaşıyorum insan ilişkilerindeki problemlere. Yedek parça ile çöz, olmadımı bakıma gönder ( yalnız bırak) olmadımı, kapat aç içine üfle, olmadımı, at! Öğrenilmiş çaresizlik kanımla birlikte dolanıyor artık tüm bedenimde.

Bu sabah unuttum tüm bildiklerimi. ne anlattıysanız, ne yaptıysanız. hepsini unuttum. şimdi yine yazıyorum ben

Simgenin Nurumsu Turanlığı

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s